Mirui's Hyacinth: Smile At Me - Chapter 11 (Final)

MULI ay sumemplang si Mirui sa pagla-land niya habang isinasagawa ang triple twist na parte ng kanyang routine para sa ice skating competition na sasalihan niya. Kasalukuyan siyang naroon sa ice skating school ng kanyang ina at nagsasanay. Pero paano niya magagawa ng maayos ang routine na ipe-perform kung ganito namang pati ang simpleng triple twist, hindi pa niya magawa ng tama?

Pinilit niyang umayos ng tayo kahit medyo masakit na ang balakang dahil sa ilang ulit na pagkakamali sa landing niya. But this time, instead of continuing to perfect her routine, she felt drained as she crouched in the middle of the skating rink. Hindi na niya alintana ang lamig na nararamdaman. Ang tanging nais lang niyang gawin ay umiyak. Nothing around her seemed to go the way she wanted to anymore. Nahihirapan na siya.

Ganito ba talaga kalaki ang epekto ng mga sinabi ni Theron sa kanya? Kahit hanggang sa training ay naaalala pa rin niya ito. Sumasagi kasi sa isipan niya ang panahong nag-ice skating silang dalawa ng binata noon. She remembered his warm hands firmly gripping hers as he held on as if his life depended on her. Kahit madalas itong madulas dahil hindi nito maibalanse ang katawan sa ibabaw ng rink, naroon pa rin ang kasiyahan sa kanyang puso dahil nakasama niya itong gawin ang isang bagay na mahal na mahal niya bukod sa musika.

But she would never have that kind of moment with him again. Mukhang malabo na talaga. At mukhang wala na rin siyang dapat asahan.

Mother's Day Thought

So tomorrow, it's going to be Mother's Day here. And perhaps, all over the world. I know. Most of us will definitely do something to make that day special to our beloved mothers. In my case, I could only offer words of love and comfort as things these past months didn't go so well for all of us. Most especially for her.

I don't know if they will be enough. But I could still hope it will help. No matter how hard it is for me right now, it will always be my mom whom I'm going to run to when things would get worse. But it didn't come to that point just yet.

Mirui's Hyacinth: Smile At Me - Chapter 10

PAGPASOK na pagpasok ni Theron sa kuwarto niya nang makauwi na siya sa mansyon ng mga Monterossa ay galit na inihagis niya ang mga gamit na dala. Pinagsisipa niya ang dingding at sinuntok din iyon nang hindi pa siya makuntento. Wala na siyang pakialam sa sakit na nararamdaman dahil mas nangingibabaw ang sakit sa kanyang puso.

Sa lahat ng katangahang nagawa sa buong buhay niya, ito na yata ang isang bagay na wala nang kapatawaran. Hindi siya makapaniwalang nasabi niya ang mga salitang iyn kay Mirui. Of all people na pasasakitan niya nang ganoon, bakit ang babaeng mahal pa niya?

"I'm sorry, Mirui... I'm so sorry..." umiiyak at puno ng pait na bulong niya habang patuloy sa pagsuntok sa dingding. Mayamaya pa ay nanghihinang napasandal siya roon at tila nauupos na kandilang napaupo sa sahig.

Hindi lang naman niya gustong masira ang relasyong inilihim ng dalaga sa kanya kay Lexus. Kaya niya nagawa iyon. Isa pa, binalaan na siya ng ina ni Mirui. Pero alam niyang nangsisinungaling lang siya kapag itinanggi niyang tama ang ginawa niyang pagtataboy sa dalaga.

Mirui's Hyacinth: Smile At Me - Chapter 9

HINDI mapunit ang ngiting nakapaskil sa mga labi ni Theron habang kasalukuyang nagpapatugtog ng gitara sa silid niya. Ilang araw na rin siyang ganoon at talaga namang nakakapanibago, lalo na sa mga kasamahan niya sa Falcon Knights. Bagaman ilang beses na siyang kinukulit ng mga ito, lalo na nina Selwyn at Errol, hindi siya nagsasabi ng kahit ano.

Ano naman kasi ang sasabihin niya sa mga ito? Maging siya ay hindi maipaliwanag sa sarili ang kasiyahang lumulukob sa kanya hanggang sa mga sandaling iyon. Who would've thought he would come close to being with Mirui like that? Nararamdaman pa rin niya ang init at lambot ng palad nito dahil sa ginawa nitong paghawak sa kamay niya noong isang araw.

It was just a simple gesture, but the effect it gave to his heart was colossal. Hindi nga niya alam kung paano pa nagawang umakto nang normal sa harap ng dalaga sa kabila niyon. Hindi rin niya alam kung bakit ganoon ang epekto ng pagdadaop ng mga palad nila sa kanya. Hindi naman iyon ang unang pagkakataong nangyari ang bagay na iyon.

Maybe because Theron could feel that there was something different with the way Mirui held his hand at the time. It was as if... she was trying to convey something to him. At least, iyon ang pakiramdam niya. Ipinagpatuloy na lang niya ang pagtugtog ng gitara nang hindi magawang hanapan ng paliwanag ang pakiramdam niyang iyon.

...and I just started doing it...

Okay. You might be wondering what the heck am I talking about it. But hey, that's why I'm writing this now, right?

Right.

As I typed these words down, I'm watching reaction videos about Marcelito Pomoy's version of "The Prayer" featured live on Wish 107.5 Bus. Honestly, watching most of them were hilarious and enjoyable. And then there's the episodes of Hana Nochi Hare.