Yuna's Tulip: Believe In Me - Chapter 11 (Final)

CHAPTER 11

TATLONG araw na ang nakalipas mula nang komprontahin ni Yuna si Jerricko at hanggang sa mga sandaling iyon, tila hindi pa rin tuluyang rumerehistro sa isipan niya ang mga nangyari. Hindi pa rin siya makapaniwalang itinutulak na siya ng dalaga palayo rito. Iniisip niya kung may nagawa ba siyang kasalanan o ano para maisipan nito iyon. Pero wala talagang pumapasok sa isipan niya na kahit anong rason.

Oo nga't umalis siya papuntang Batangas na hindi man lang nagpapaalam dito. Pero iyon ay dahil wala na siyang panahon para makapagpaalam sa dalaga. Minadali ba naman kasi siya ng Mama niya na magpunta roon. Kunsabagay, ikinuwento kasi niya sa ginang ang tungkol kay Yuna at sa plano niyang magtapat dito sa loob mismo ng art gallery ng kanyang ina. It was the same art gallery he mentioned before to Yuna that had Cedric Limietta's paintings hanging on them. Iyon ang mga painting na binili noon ng kanyang ina. Gusto sana niyang sorpresahin ang dalaga sa pamamagitan ng pagtatapat niya rito ng tunay niyang nararamdaman sa mismong lugar na iyon. Pero siya ang nasorpresa sa huli dahil nga sa nangyari.

Kung bakit ba naman kasi sa tinagal-tagal ng pagsasama nila ni Yuna bilang magkaibigan—kahit na siya lang ang nag-iisip na magkaibigan sila dahil iwas pa rin sa kanya nang bahagya ang dalaga—ay hindi pa niya naisipang kunin ang contact number nito, kahit sa mga kasamahan nitong tiyak na nakakaalam niyon. Para bang nag-iwan lang iyon ng misteryo sa pagitan nilang dalawa ni Yuna. Iyon ang nasa isipan niya nang mapagtantong hindi pa nga niya talaga nagagawang kontakin ito sa kahit na anong paraan maliban na lang sa mga panahong magkikita sila sa school grounds.

Matapos ang araw ng komprontasyon na iyon, pinilit niyang kausapin si Yuna pero lagi itong umiiwas sa kanya. Pinuntahan na rin niya ito sa bahay nito at pinakiusapan na rin ang Mama nito pero ayaw talaga siyang harapin nito. Para talagang inilalayo na nito ang sarili sa kanya at pinipilit isipin na hindi siya nag-e-exist dito. Sobrang sakit niyon para sa kanya pero tinitiis niya. Kailangan niyang gawin iyon. Hindi siya susuko, iyon ang palaging nasa isipan niya. Kahit na sa totoo lang, gusto nang bumigay ng puso niya dahil sa sakit.

Top 10 Filipino Celebrity Crush

(In no particular order) tagged by Yasha Red Weasley in my FB account

1. Alden Richards (matagal na, actually)
2. Sam Concepcion (Since his younger days)
3. Joseph Marco (at hindi ko alam kung bakit)
4. Robi Domingo (siya ang isa sa reason kung bakit nanonood ako dati ng MYX)
5. Christian Baustista
6. Hideaki Torio
7. Tom Rodriguez
8. James Reid (wala lang. I find him cute)
9. Xian Lim
10. Coco Martin

10 Facts About Me

Originally posted in my FB account last October 27, 2014

As tagged by Ayamebunny WP

-masungit sa unang tingin (kaya napagkakamalang suplada)
-tahimik
-mahiyain (kahit 23 years old na)
-isip bata (at times, lao na kapag kasama ko ang mama ko)
-chocolate lover
-umaga lang nakakapag-internet (dahil sakop na ng mga kapatid ko ang computer for the rest of the day)
-coffee drinker (kaya hindi na tumatalab sa akin ang kape lalo na sa gabi)
-graduate of IT (pero kinalimutan na ang anything related sa programming)
-certified NBSB (but definitely not bitter)
-favorite ang color blue (kaya mostly ng kulay ng damit na nasa wardrobe ko eh kulay blue)

One Negativity After Another

I’m losing my touch. That’s all I’m going to say about this particular day. I don’t know what to do anymore except to mope around and think that maybe I made the wrong decision after all.

It’s not exactly easy to remain optimistic all the time when one negativity after another keeps arriving and surrounding you. I’m trying but I think I’m about to give in and remain moping around with nothing else to do. Especially when I have to deal with another rejection I received just this morning.

This is why I said that I’m losing my touch.

I don’t know if I’m doing the right thing, continuing to pursue the one thing that’s making me sane right now. But despite the negativity and me moping around, I still find myself doing it. I’m still here writing.

This may not be a story that I want to write, but this is still me. This is what I want to do. I don’t think I could ever give this up even though I’ve received more rejections than approvals. No, really. I think I lost count of all the rejections I need to deal with, but here I am.

Yuna's Tulip: Believe In Me - Chapter 10

CHAPTER 10

HINDI pa rin nawawala sa isipan ni Yuna ang mga nangyari noong gabing inihatid siya ni Jerricko sa harap ng bahay niya matapos ang bakasyon nila. Ramdam pa rin niya ang kakaibang init at seguridad dala ng mahigpit na yakap sa kanya ng binata. It had been a week since then. Pero hindi pa rin sila nagkikita nito kahit nang magpunta siya sa Alexandrite University para mag-enroll for the next semester. Nalaman na lang niya kay Ria na may kailangan daw itong asikasuhin sa Batangas kasama ang ina nito. Hindi na lang niya inalam kung ano iyon dahil sa tingin naman niya ay importante ang pakay ng binata roon.

But of course, his absence only made things difficult for her. Nami-miss niya ito sa bawat araw na lumipas na hindi pa rin sila nagkikita. Pero hindi naman niya magawang iparamdam iyon sa binata dahil unang-una, wala siyang contact number nito. Noon lang niya napagtanto na kahit kailan ay hindi ito nagtangka na kunin ang number niya. At mukhang hindi rin nito kinuha iyon sa mga kasama niyang nakakaalam niyon.

Kaya heto siya ngayon, parang wala sa sarili habang nakatingin sa labas ng bintana ng clubhouse. Hindi niya magawang ipagpatuloy ang sketch sa painting na plano niyang simulan dahil hindi siya makapag-concentrate nang maayos. Laging lumilipad ang isipan niya kay Jerricko at sa mga panahong nakasama niya ito. Mag-isa lang siya sa clubhouse dahil hindi pa naman officially nagsisimula ang klase para sa susunod na semester. Kakaunti pa lang ang tao sa school at usually ay mga staff, instructor, at professor ang naroon.

"Mukhang napapadalas ang pagso-solo flight mo rito, ah. Okay ka lang ba, Yuna?"

About "Chronicles Of The Roses" Romance Series

When I was in third year high school (SY 2007-2008), nakabuo ako ng isang series na plano kong isulat noon. Nauso pa noon `yong mga pocketbooks na may 2-3 parts kapag sobrang haba. Hindi tulad ngayon na puwede nang pag-isahin sa iisang book lang. Anyway, nagawa kong halukayin ang mga old files ko sa isang nakatagong bag ko at nakita ko nga ang tungkol sa series na `to.

Pero sa totoo lang, parang mas magaling lang akong magplano kaysa magpatuloy ng mga naiplano ko na. Alam mo `yon. Kung minsan, hindi ko maiwasang ma-disappoint sa sarili ko pagdating sa mga ganitong bagay. Na ang dami kong plano pero hindi ko magawang tapusin lahat kasi nga laging distracted o laging tinatamaan ng katam.

Anyway, heto na nga. Since ayoko namang ma-pending lang sa isang tabi ito at amagin (literally), ise-share ko na lang ang tungkol sa romance series na sinasabi ko. Pero gusto ko lang sabihin na ang pagkakasulat ko ng description ng series na `to ay iyon mismo ang paraan ko ng pagkakasulat n’on noon. Word by word. Kaya kayo na ang humusga ng writing style ko noon kung ikukumpara sa ngayon. Okay?