KAHIT hindi sigurado si Guia kung totoo nga ba ang sinabi ni Mirui sa kanya nang araw na iyon, pinili na lang niyang huwag munang pagtuunan iyon ng pansin. Isa pa, hindi makakatulong sa concentration niya ang alalahanin pa iyon lalo pa’t patuloy pa rin siyang nag-aalala para kay Lexus. Mahigit isang linggo na itong hindi nakakapasok sa school dahil sa trangkaso nito na siya ang may kasalanan. Kahit sabihin pa ni Mirui na kagustuhan ni Lexus ang nangyari kaya walang dahilan para sisihin niya ang sarili.
Sa loob ng mga panahong hindi pumasok ang binata, wala siyang ibang ginawa kundi ang mag-practice ng piyesang patutugtugin niya sa musical play at magbasa ng mga nobelang hindi pa niya nababasa. Nakatulong naman iyon sa kanya na ibaling sa iba ang atensyon niya. At natutuwa siya roon.
Nang araw na iyon, hindi maintindihan ni Guia kung bakit hindi siya mapakali. Iba rin ang kabang buong araw niyang nararamdaman mula nang tumapak siya sa Alexandrite University. Ayaw niyang isiping may hindi magandang mangyayari kaya naman pinilit niya ang sariling mag-isip ng mga positibong bagay.
Isinukbit na niya sa balikat ang sling bag at lumabas na sa classroom nang masigurong wala nang masyadong maraming estudyanteng nasa labas. Subalit agad siyang napahinto nang may tumigil ilang hakbang lang ang layo sa kinatatayuan niya. Nang mag-angat siya ng tingin, napaismid siya at tiningnan nang masama ang taong iyon.