Till Beyond Eternity - Chapter 12 (Final)

"IF I COULD hold on to love, I'd never let it go. I'd keep it right next to my heart. If I could hold her tonight, I'd never leave her side. If I could only hold on to love..." Bumilis ang tibok ng puso ni Relaina nang marinig niya ang pamilyar na kantang pumailanlang sa paligid. Naroon siya sa pinakamalaking hardin ng ancestral house kung saan abala ang karamihan sa mga kasambahay sa paghahanda para sa birthday celebration ni Armand mamayang gabi. Pero hindi doon nakatuon ang atensiyon niya. Nakapokus siya sa lalaking naroon sa stage at kasalukuyang tumutugtog ng piano. Pakiramdam niya ay nagbalik siya sa nakaraan kung saan unang beses niyang narinig si Allen na kumanta noong School Festival at noong finals week nila kung saan ay naging magkaibigan sila nito sa unang pagkakataon.

Bumaling ito sa kanya at ngumiti nang maluwang nang matapos itong kumanta. Ilang sandali pa ay may kinuha ito sa tabi nito at tumayo sa kinauupuan. Tumalon ito pababa sa stage at lumapit sa kanya. "I hope you like my surprise for you on our ninth anniversary. And to complete it all..." Inilagay nito sa kamay niya ang pitong pink carnations. "I'm giving you these flowers again. And this time, I won't make a promise. Ayoko nang biguin ka for the second time. Nangako ako noon na hindi kita malilimutan, 'di ba? Only in the end, I never managed to fulfill them. Ang sakit n'on para sa akin, alam mo ba iyon?"

Napaluha siya nang maalala ang tinutukoy nito. Huminga siya nang malalim at tiningnan ito. "If you're not going to make this flower's meaning a promise, what are you going to do with it? It's not entirely your fault kung bakit nangyari ang mga iyon sa ating dalawa. Wala kang kasalanan kung nakalimutan mo man ako. At kahit ilang beses mo man akong kalimutan... Ilang beses man akong umalis dahil masakit para sa akin ang paglimot mo, babalik at babalik pa rin ako para ipaalala sa iyo na ako ang taong nakatakda mong mahalin habang-buhay. At sisiguruhin ko na hindi mo iyon malilimutan kahit na kailan. I'll let your heart remember all that. I'm saying all these because I have faith in our pledge. That no matter what might come between us, we'll love each other till—"

"Till beyond eternity," pagtatapos nito sa mga sinabi niya. "I know. And I'm glad you've held on to it." At bigla ay niyakap siya nito nang mahigpit na tila ba mawawala siya sa isang iglap kapag pinakawalan siya nito. In the process ay nabitiwan niya ang basket na hawak niya para yakapin din ito.

Till Beyond Eternity - Chapter 11

HOURS HAD passed. Sa wakas, natapos na ni Allen ang pagbabasa sa journal ni Relaina na ipinagkatiwala nito kay Tita Marie bago ito umalis. Sa kapal ng journal na iyon, masasabi niyang tama si Miette. Ang sipag ngang magsulat ni Relaina. Maging siya ay nagulat sa dami ng nakasulat doon. Nang mabasa niya ang unang pahina niyon, kinasabikan na niyang basahin ang mga sumunod na pahina. Lalo pa't nagsimula ang nakasulat doon noong araw na unang beses na nagsalubong ang mga landas nila ni Relaina. Hindi niya napigilang makadama ng saya habang binabasa ang journal. May mga pagkakataon pa nga na natatawa rin siya, lalo na kapag nababasa niya doon kung gaano ito nabubuwisit sa kanya pero hindi naman mai-deny na attracted ito sa kanya since day one. Nakita rin niya ang mga bulaklak na sinasabi ni Miette na nakaipit doon. Hindi mapuknat ang ngiti niya nang makita ang mga bulaklak na ibinigay niya sa dalaga noon. One of each kind and placed on the page where the dates that he gave those flowers were written. Natuyot man ang mga iyon, tila dama pa rin niya ang essence ng bawat isa sa mga iyon.

He cried when he read the parts of the journal that she wrote right after he had amnesia. Sa mga sulat ng dalaga doon, naramdaman niya kung gaano niya ito nasaktan. Parang nakikita na niya sa kanyang isipan ang walang humpay na pag-iyak nito habang isinusulat ang mga iyon. It felt like something gripped his heart tight every time he could see it in his mind. Nararamdaman niya sa bawat katagang nakasulat doon ang sakit na hindi niya inakalang naibigay niya rito. He even said he doesn't have the heart to hurt her. But what did he do?

Sa isang bahagi ng journal kung saan nakasulat ang huling journal entry ni Relaina, nakita niya ang isang nakatuping papel. Kinuha niya iyon at binuksan. It was a letter—Relaina's letter to him—which was dated March 28 eight years back. So she wrote this on what was supposed to be our ninth monthsary... he thought sadly and began reading it.

Allen,

Till Beyond Eternity - Chapter 10

"YOU GOT to be kidding me, Kuya. Pinapunta mo ako dito para lang kausapin ang taong dahilan kung bakit naka-amnesia noon si Allen at kung bakit ako nagngingitngit ngayon? Ilang turnilyo na ba ang nawala diyan sa utak mo, ha?" napapantastikuhang tanong ni Relaina kay Joseph nang maabutan niya ito sa Isabella's Café and Restaurant kasama si Vivian. Hindi niya napigilang lakipan ng sarkasmo ang mga tanong niya dahil talagang naiinis siya sa kapatid. Para bang gusto siya nitong inisin nang husto lalo pa't alam nito ang tungkol sa mga ginawa ni Vivian sa kanila ni Allen noon.

Buntong-hininga lang ang sagot ni Joseph samantalang si Vivian naman ay apologetic na nakatingin sa kanya. Bigla ay tila naantig siya sa itsura nito pero sinikap niyang mapalis iyon. Dapat lang na maging apologetic ito. Hindi nito alam kung gaano siya nagdusa noon dahil sa pagkawala ng alaala ni Allen, dahilan upang matapos nang bigla ang relasyon nila nito.

"Maupo ka kaya muna, baby girl. May dahilan si Vivian kung bakit gusto niyang makipagkita sa iyo, okay? Don't be a brat right now," seryosong sabi ni Joseph.

Kapag ganito na ito ay isa lang ang ibig sabihin niyon. Manahimik muna siya at makinig kahit pa ayaw niya. Napabuntong-hininga siya. Great! Siya pa ngayon ang nasabihang brat . Samantalang ang babaeng kasama ng kapatid niya ay 'di-hamak na mas brat pa kaysa sa kanya. Well, noon iyon. Ewan lang niya ngayon. Dahil hindi niya gustong magalit sa kanya ang kapatid ay sinunod na lang niya ang utos nito. Naupo siya sa steel chair na katapat lang ni Vivian. Kaya ngayon ay kaharap niya ang babaeng kinaiinisan. Yes, kinaiinisan lang. Hindi kinamumuhian kahit gustuhin niya.

Till Beyond Eternity - Chapter 9

ISANG MALALIM na buntong-hininga ang itinugon ni Rianne nang ihayag na ng emcee ang hudyat ng bouquet toss. Araw iyon ng kasal nina Rianne at Alex. Inabot ng humigit-kumulang tatlong buwan ang preparasyon ng mga ito. Gusto kasi ni Alex na maging memorable ang kasal na iyon para kay Rianne. And it looked like he succeeded. It was the grandest wedding she had ever seen... so far. Ginanap ang seremonya sa simbahang karugtong ng Hacienda Rosalia, ang hacienda kung saan nakatirik ang ancestral house ng mga Cervantes at villa ng mga dela Vega. Naroon sila ngayon sa malawak na hardin ng ancestral house para sa reception. Karamihan sa mga bisita ng mga ito ay may sinasabi sa buhay. Ang mga trabahador naman ng hacienda ay sa pahingahan nagkakasiyahan kasama ang pamilya ng mga ito.

During the ceremony, hindi niya napigilan ang sariling bigyang-pansin ang porma ni Allen at hangaan ito. He definitely looked handsome sa suot nitong barong-Tagalog. Kung ikukumpara sa mga lalaking pinsan at kababata nito, kahit wala siyang itulak-kabigin sa kakisigan ang mga iyon, mas nakakalamang pa rin sa kanya si Allen. Papasa na itong groom. Tiyak na suwerte ang babaeng makakasilo sa puso nito at nanaisin nitong mapangasawa.

Kung ako na lang sana ang bride niya... Teka lang! Bakit ganoon agad ang pumasok sa isipan niya? Nang tingnan niya si Allen, dagli ang pagbilis ng tibok ng puso niya dahil nakatingin din pala ito sa kanya. Sabay silang napangiti at natawa nang walang tunog. Oh, well. Wala naman sigurong masama kung iyon ang pumasok sa isip niya. After all, she already said to herself that she only wanted Allen to be her groom and no one else. Pero gugustuhin ba nito na siya ang maging bride nito? Sana nga...

"Don't you want to catch the bouquet?" tanong ni Allen nang lumapit ito at naupo sa katabi niyang upuan.

Till Beyond Eternity - Chapter 8

ISANG PAGKALALIM-LALIM na buntong-hininga ang isinalubong ni Relaina nang bumungad sa pandinig niya ang kantang "Sana'y Kapiling Ka" ni Jolina Magdangal—na LSS niya magmula nang bumalik siya sa Amerika—pagpasok nilang dalawa ni Rianne sa CSDV Fashions. Isa iyong boutique na pag-aari ng mga dela Vega at ipinangalan sa founder niyon na matriyarka ng pamilya. Doon ang punta nilang magpinsan dahil si Tita Elena ang nagtahi ng wedding gown ni Rianne. Gusto sana ng huli na isukat niya ang gown para dito dahil pareho naman daw sila ng sukat. Rianne believed the superstition and Tita Elena knew that kaya naman pumayag na ang ginang sa kagustuhan ng pinsan niya.

Kauuwi lang niya galing Amerika dahil gusto ni Rianne na siya ang maid of honor sa kasal nito at ni Alex. Nagkataon naman na nag-file siya ng indefinite leave sa SHP, ang publishing company na pinagtatrabahuhan niya kung saan siya ang isa sa mga editors. Walang sabi-sabing pinagbigyan siya ni Joseph. Panahon na raw para tuparin na niya ang pangakong hindi kailanman nawala sa kanyang isipan—lalo na sa kanyang puso. Alam ng kapatid niya ang lungkot at pagtitiis na kanyang pinagdaanan para lang magawa niya ang dapat gawin sa loob ng walong taon. Nagawa naman na daw niya ang dapat niyang gawin. Naisakatuparan na niya ang kanyang pangarap na maging isang manunulat.

Before becoming one of the editors of SHP, naging feature writer siya sa isang women's magazine. May column din siya sa isang sikat na newspaper. Four years ago, naging scriptwriter siya ng isang romance-fantasy series sa isang TV network kung saan umani iyon ng mataas na ratings. Naging romance writer siya sa SHP at ilang nobela na rin ang nai-publish ng kompanya. Just a year ago, she decided to try her abilities in editing romance novels. It was her brother's wife Celine who became her mentor habang nagtatrabaho siya bilang editor. Marami-rami na siyang naisakatuparan para sa sarili niya. Oras na siguro para magpahinga muna siya kahit sandali lang. This time, she would take a break in order for her to fulfill her promise. The promise that was written on the letter she left for Allen before she went away eight years ago.

"Hihintayin na lang kita dito, ha? Kailangan ko kasing salubungin si Alex sa labas at magde-date kami mamaya pagkatapos nito. Oh! And I guess you should try your gown. Believe me, you'll fall in love with it," wika ni Rianne na nagpangiti na lang sa kanya dahil sa excitement na nakikita niya sa mukha nito. Walang dudang isa ang kasal nito sa nakapagpapasaya dito matapos ang hindi magandang pangyayari sa buhay nito. She wasn't against the fact that Alex would make her cousin happy. Matagal na niyang alam iyon.

Till Beyond Eternity - Chapter 7

PINISIL NI Relaina ang kamay ni Allen na nananatili pa ring nakapikit. Naroon sila sa Rose General Hospital—ang pinakamalaking ospital sa bayan ng Altiera na pag-aari at pinamamahalaan ng mga Cervantes at dela Vega—at doon na siya nagkamalay matapos ang pangyayaring iyon sa park. Dalawang araw na ang nakalilipas mula nang maganap iyon. Dalawang araw na ring walang malay si Allen at nakaratay sa isa sa mga private rooms ng ospital. Hindi niya alam kung ano ba ang nangyari para makita niya ang sarili sa ospital nang magkamalay siya pero ipinaliwanag nina Rianne at Alex ang lahat sa kanya.

Ayon sa mga ito, hindi na daw maganda ang kutob ni Tita Fate sa maagang pag-alis ni Allen sa ancestral house. Pagkatapos niyang tawagan si Alex, humingi ito ng tulong kay Tito Cedric na nagkataong nasa town proper ng Altiera at papunta sa bahay ng mayor upang pag-usapan ang isang kasong pinapaimbestigahan ng huli. Pareho na silang walang malay ni Allen nang dumating ang tulong kaya agad silang dinala sa ospital. Sa tulong ng mga tauhan ni Tito Cedric, nahuli ang lahat ng mga kasangkot sa pangyayari nang gabing iyon. Tumestigo ang isang kaibigan ni Vivian na tila hindi na nakatiis sa pinaggagagawa ng dalaga at isa sa mga saksi sa pinagdaanan nilang magkasintahan. Sinampahan ang mga ito ng kaukulang kaso.

But even after that, hindi pa rin niya makuhang mapalagay dahil maraming isipin ang bumabagabag sa kanya. Idagdag pa ang pag-aalala niya para sa nobyong tumanggap ng pahirap na dapat sana'y para sa kanya. Dalawang araw na itong walang malay na resulta ng head injury na tinamo nito. Mukhang ang ulo nito ang nadale nang husto ng mga lalaking iyon. Sa tuwing makikita niya sa isip ang duguang anyo ni Allen, hindi niya maiwasang umiyak.At sa loob ng dalawang araw na iyon, pinag-isipan niya nang husto ang plano niya tungkol sa offer ni Tita Joan sa kanya.

Pero alam niyang makakapagdesisyon lang siya sa oras na magising na sa pagkakahimbing si Allen. Iyon ang isa sa mga signs na hinihingi niya upang makapagdesisyon siya. Looking at him like this, however, only weakened her resolve to selfishly leave him just to fulfill her dreams. Hindi niya maatim na iwan ito sa ganoong sitwasyon dahil siya ang may kasalanan kung bakit ito nakaratay doon. Siya ang dapat na naroon; hindi si Allen.

Till Beyond Eternity - Chapter 6

THE NEXT months after that night were the happiest and the most blissful days of Relaina's life. Hindi niya inakala na posible pa pala siyang makaramdam ng ganoong klaseng kasiyahan sa buhay niya. Mabuti na lang pala at hindi niya naisipang isarado ang puso niya sa pag-ibig—kahit sabihin pang pansamantala lang—dahil agad na kumatok doon si Allen. Hindi lingid sa buong Oceanside ang relasyon nila dahil wala naman silang planong ilihim iyon. Marami ang tila inasahan nang sa pagiging magkasintahan matutuloy ang pagbabangayan nila noon ng binata. Isa sa mga iyon ay si Mrs. Castro, pati na ang mga dating kaklase niya sa ilang subjects kung saan naging kaklase rin niya noon ang nobyo. Nag-request pa nga ang mga ito ng blow-out na pinagbigyan naman ni Allen. Sumang-ayon ang mga ito na maganda daw talaga ang love team nila ni Allen kahit nagbabangayan na sila sa umpisa pa lang. At ngayong totohanan na ang love team nila, hindi maitatangging masayang-masaya siya.

Magmula nang maging sila ni Allen, nakita niya na totoo ang pagmamahal na gusto nitong iparamdam sa kanya. Kahit may ka-corny-han ito paminsan-minsan, hindi niya alintana iyon lalo pa't naramdaman niya ang pagiging sweet at maalalahanin nito. Inihahatid at sinusundo din siya nito kahit hindi naman talaga kailangan. Dahilan nito, gusto daw nitong masigurong nakauwi na siya nang maayos. Vacant periods lang sila nagkikita nito kapag nasa campus pero ang atensyon nito ay laan lang para sa kanya. Kapag wala naman silang pasok ay nagde-date sila nito as long as walang projects o assignments ang isa sa kanila. Pormal din siyang ipinakilala ni Allen sa pamilya nito bilang girlfriend. Hindi maitatangging boto ang mga ito sa kanya pati na rin ang mga dela Vega na matagal nang kaibigan ng pamilya Cervantes. Sa wakas daw ay may nakapagpatino na sa mapaglaro nitong puso. Hindi rin daw nila inakala na closet romantic pala ang charmer ng mga Cervantes nang malaman ng mga ito ang tungkol sa pagkanta at sa mga bulaklak na ibinibigay ni Allen sa kanya.

Nakilala rin niya si Tita Marie, ang paternal aunt ni Allen na kunsintidor sa flower fascination ng nobyo. Sa katunayan, gumawa pa ito ng garden malapit sa flower farm kung saan inaalagaan ni Allen ang mga bulaklak na ibinibigay nito sa kanya. Sa nakalipas na anim na buwan ng kanilang relasyon, hindi ito pumalya sa pagbibigay sa kanya ng bulaklak na nagsasabi diumano ng nararamdaman nito para sa kanya. Those flowers each held meanings which would amount to his promise to her and to their love.

On their first monthsary, he gave her white carnations, statingt that his love for her would always be pure. Honeysuckle—which meant "bonds of love" and "devoted affection"—was the flower he gave to her on their second monthsary. On their third monthsary, their favorite spot in the park was almost filled with blue violets. Sinabi nito na mananatili itong faithful sa kanya—just like the flower's meaning "I'll always be true". Arbutus held a beautiful meaning na hindi niya mapaniwalaang sasabihin ni Allen sa kanya on their fourth monthsary: "You're the only one I love". True love ang turing sa kanya ng nobyo—just like the meaning of their fifth monthsary's flower, forget-me-not—na nagbigay ng pag-asa sa kanya na magtatagal ang relasyon nila. Pero ang tumatak sa kanya ay ang bulaklak na ibinigay nito sa kanya noong sixth monthsary nila. He gave her a primrose—one that meant "you and me for eternity" and "I can't live without you".

Till Beyond Eternity - Chapter 5

"WE'RE GOING to do what?" gulat na tanong ni Relaina kay Allen nang sabihin nito ang tungkol sa birthday party ng bunsong kapatid nito kung saan ay plano siya nitong isama. Pero ang pagpayag niya sa pagsama dito ay isa lang pala sa mga plano nito para sa kapatid.

"Sige na, pumayag ka na. Ikaw lang talaga ang naiisip kong puwede kong maka-duet para sa performance ko sa birthday ni Andz," pangungumbinsi nito. Iminungkahi kasi nito na mag-duet silang dalawa para sa performance nito sa okasyon na hiniling ng bunsong kapatid nito dito.

Napatingin siya sa paligid ng parke at bumuntong-hininga. Ano naman kaya ang pumasok sa utak nito at siya pa ang naisipan nitong maka-duet? Hindi siya singer, for heaven's sake! Walang-wala ang boses niyang tanging apat na sulok lang ng banyo niya ang nakakarinig kung ikukumpara sa boses nito na hinahangaan ng marami kahit na minsan lang itong kumanta sa harap ng maraming tao. Pero hindi lang iyon ang inaalala niya.

Paano siya makakapag-perform sa harap ng mga kamag-anak nito na siguradong imbitado sa party na hindi nadi-distract dahil lang kasama niya si Allen? Hindi niya gustong mapahiya sa mga bisita nito kaya naman talagang alangan siya sa pagpayag sa kagustuhan nito. Bumuntong- hininga muna siya bago niya ito hinarap. She grunted at his expression that greeted her. Para itong nagpapaawang bata—in a cute way—na pagbigyan ang gusto nito. Gusto tuloy niyang magsisi na humarap pa siya rito. Hindi iisang beses na ginamitan siya nito ng ganoong taktika kapag nakikiusap ito sa kanya. Hindi niya alam kung matutuwa siya o maiinis dahil nawawalan siya ng kakayahang tanggihan ito kapag ganoon ito tumingin sa kanya. How was it possible that this guy had such a cute way of "forcing" someone to do a favor for him?

Till Beyond Eternity - Chapter 4

SINERYOSO NGA ni Allen ang sinabi nito kay Relaina. Hindi na nga siya nilubayan nito. Palagi na lang itong naroon sa tabi niya kahit hindi niya ito pinapansin at kinakausap. And just like what he said, she couldn't do anything to push him away kahit gustuhin niya. Hindi tuloy niya malaman kung dapat siyang matakot. But the flowers he was continuously giving to her were telling her otherwise.

Whenever she was tired after doing her assignments and projects, he would always give her a snack or something to drink. More often than not, a Sweet William goes with it that she knew was freshly picked somewhere—wherever it was. Kapag bigla na lang siyang natitigilan dahil tumatambad sa kanya ang mga sweet couples na nasasalubong niya, bigla na lang itong susulpot sa harap niya at bibigyan siya ng isang bungkos ng jonquil. Ngingiti lang ito sa kanya—na para bang sinasabi nitong wala siyang dapat ikainggit o ikalungkot—at aalis nang walang lingon-likod. Para bang may alam ito sa nararamdaman niya kapag nakakakita siya ng magkasintahang masaya at mahal ang isa't isa. Kaya bigla na lang itong susulpot sa tabi niya at bibigyan siya ng jonquil—na para bang sinasabi nito na siya na lang ang pansinin niya.

Kapag naiisip niya na marahil iyon nga ang nais nitong sabihin sa kanya sa pamamagitan ng mga bulaklak ay napapangiti siya. Yes, for the first time, nagawa siyang pangitiin ng mga pasimpleng gestures sa kanya ni Allen. Oo, may mga pagkakataon na inaasar pa rin siya nito lalo na kapag nasa klase sila. Pero may palagay siya na ginagawa lang nito iyon upang ipakita sa lahat na walang nagbago sa pagtrato nito sa kanya. Na walang ibig sabihin ang mga pagpapa-cute nito—kung iyon nga ang tawag sa ginagawa nito.

Pero nakatitiyak siya na may unti-unting nagbabago sa nararamdaman niya para rito. May palagay siyang tumatalab na ang pagpapa-cute nito sa kanya. Yes, she knew she was attracted to him from the start. But she couldn't conclude anything more than that dahil natatakot siya. His simple gestures—even though she found them weird in a way—made her feel fuzzy and warm and... loved. Weird of her to think that way but she couldn't help it.

Till Beyond Eternity - Chapter 3

"BAKIT BA kailangan pang dumating ang Valentine's Day? Nakakawalang-gana tuloy," tila nababagot na reklamo ni Relaina habang papasok sila ni Rianne sa school gym ng Oceanside. Tinawanan lang siya nito. Kasabay ng Valentine's Day ang School Festival ng unibersidad na tumatagal ng isang linggo kaya naman kabi-kabila ang activities at booths ng bawat colleges, school departments at clubs. Ikalawang araw iyon ng school festival at nagkataong tumapat sa Araw ng mga Puso. Wala naman sanang problema sa kanya ang nasabing okasyon. Kaya lang—

"Ako na lang ang date mo, babes!" Narinig niyang nang-aasar na sigaw ng isang taong laging panira ng araw niya. Boses pa lang nito ay sapat na upang kumulo to the highest level ang dugo niya. Nakakabuwisit!

"Iyan ang rason kung bakit nakakawalang-gana ang ganitong okasyon," inis na aniya. At lalo siyang naiinis dahil hindi niya nagugustuhan ang reaksiyon ng puso niya gayong boses pa lang ni Allen ang narinig niya. Sa loob ng mga panahong naging kaklase niya ito sa tatlong subjects niya, palaging ganito ang epekto ni Allen sa puso niya. Mukhang tumatak na yata sa puso niya ang atraksiyong unang beses niyang naramdaman pagkakita niya rito noon. Tila lumala pa iyon nang maging partner niya ito sa dance practicum may tatlong linggo na ang nakalilipas. It was the first time she was near Allen without them fighting.

Then she remembered the Sweet William that Rianne gave her—na kalaunan ay nalaman niyang galing pala kay Allen. Hindi niya nakuhang mainis sa ungas na iyon nang malaman niya ang tungkol doon. In fact, she was grateful because for the first time, someone gave her a flower. And not just any flower given to her randomly. Rianne said that its meaning was something that Allen wanted her to do in exchange of it. Nag-research siya tungkol sa kahulugan ng naturang bulaklak. Sweet William actually meant "grant me one smile". But she did what the flower wanted to say in secret. Next time na lang niya ngingitian ang ungas—kapag matino na ang pagkakaayos ng turnilyo sa utak nito at hindi na siya asarin pa.

Till Beyond Eternity - Chapter 2

"ARAY! DAHAN-DAHAN ka lang naman sa pagpapatong mo niyan sa mukha ko, Alex," reklamo ni Allen habang pinapatungan ni Alex ng ice pack ang pasa sa mukha na natamo niya. Hindi niya naiwasang mapangiwi dahil doon. He couldn't really believe it. Isang babae ang nagbigay ng pasang iyon sa kanya!

Totoo ang sinabi niya kay Relaina na ito pa lang ang babaeng nakagawa niyon sa kanya. Mas madalas na sampal ang inaabot niya sa mga babae, lalo na kapag nakipag-break na siya sa mga nakarelasyon niya noon. But no girls had ever punched him hard like what Relaina did. May mga pagkakataon noon na umuuwi siyang may pasa sa mukha dahil madalas siyang napapaaway sa labas ng eskuwelahan. Ngunit nangyayari lang iyon kapag inaabangan siya ng mga basagulerong estudyante ng Oceanside at nagkataong pinakiusapan ng mga ex-girlfriend niya ang mga iyon. Bilang ganti lang daw sa paglalaro niya sa puso ng mga babaeng iyon na ilang linggo lang ang itinagal sa kanya. Kadalasan ay hindi pa lumalampas ng isang buwan.

Well, he couldn't help it kung masyado siyang lapitin ng mga babae. After all, he was born a charmer. Namana daw niya ang isang major trait ng mga Cervantes, ayon sa kanyang ina. Technically, panganay siya sa tatlong magkakapatid kahit sabihin pang may kakambal siya. Limang minuto ang tanda niya kay Alex. His mother Fate Olivarez belonged to the Cervantes clan—one of the few prominent clans in Altiera—and one of the amazing surgeons he had ever met. Sa katunayan, pagiging doktor ang pangarap ng bunsong kapatid niya na si Armand. His father Cedric Olivarez became a private investigator after quitting the military service. Isa ito sa tumutulong sa mga maternal uncles niya sa pamamahala ng Twin Rose Agency, ang security agency na pag-aari ng mga Cervantes at dela Vega—another of Altiera's prominent clans. Plano naman ni Alex na sumunod sa yapak ng ama na maging isang private investigator.

Kaya misteryo sa kanya kung bakit imbes na Criminology ang kunin nitong kurso, naisipan nitong kumuha ng Architecture. Siya naman ay Civil Engineering ang kinuhang kurso. He wanted to become an engineer, just like his mother's sister Engr. Cecille Cervantes Mercado. He still has a few more years for him to achieve that, though. Kaya naman pinagbubutihan niya ang pag-aaral.

Till Beyond Eternity - Chapter 1

SIX-THIRTY pa lang ng umaga ay nakarating na si Relaina sa Oceanside Rose University sa Altiera kung saan siya mag-aaral simula ngayong second semester. Pero hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya magawang ihakbang ang kanyang mga paa papasok sa building ng College of Engineering and Architecture. She was having butterflies in her stomach. At the same time, nanlalamig ang mga kamay niyang parehong nakahawak nang mahigpit sa magkabilang strap ng kanyang backpack.

Muli siyang nagbalik sa Altiera mula sa Aurora. Walong taong gulang siya nang mailipat ang papa niya sa Aurora kung saan nakabase ang isang branch ng Cervantes Construction and Development Company. Architect ang papa niyang si Leon Avellana sa Aurora branch ng CCDC. Two months ago, muling inilipat ito sa Altiera. Ang mama niyang si Cassandra Avellana ang general manager ng isang chain of supermarkets. It has been nine years since she had last seen Altiera. Aminado siya na malaki ang ipinagbago ng nasabing lugar. Mas naging modernisado pa ang bayang hindi niya ninais lisanin noon. Kaya lang, nang madestino ang papa niya sa Aurora ay napilitan silang mag-anak na lumipat kasama nito. Isa pa, hindi siya sanay na malayo sa ama kaya napapayag siya nito na lumipat ng tirahan.

Patuloy pa ring lumilipad sa kung saan ang kanyang isipan. Hindi na niya namalayan ang paglapit sa kanya ng isang babae. Ang pinsan niya iyon—si Rianne—na nagkataong ka-blockmate niya para sa semestreng iyon. Tulad niya ay Architecture din ang kursong kinuha nito. Pareho silang freshman. Sabay nilang tinalunton ang daan patungo sa pakay nilang building. Hindi niya naiwasang mamangha sa istruktura ng unibersidad habang binabagtas nila ang daan patungo sa building. Wala siyang maipipintas sa nakikita niya. Kunsabagay, noon pa man ay nakakakitaan na niya ng pagkamodernisado ang bayan ng Altiera sa tulong na rin ng dalawa sa ilang kilalang angkan sa bayan—ang mga Cervantes at dela Vega. Kabilang sa board of trustees at administrative council ang ilan sa mga ito.

Sa pag-iisip niya ay hindi na niya namalayang pataas na sila ni Rianne sa hagdan.

Till Beyond Eternity - Prologue

KITANG-KITA ni Allen mula sa veranda ng ancestral house ng mga Cervantes sa bayan ng Altiera ang malawak na hardin niyon. Kararating lang niya galing Manila dahil na sa pakiusap ng kakambal niyang si Alex na siya ang maging best man sa nalalapit nitong kasal. Tatanggihan sana niya ito pero hindi niya magawa iyon. Minsan lang makiusap sa kanya si Alex ng mga bagay-bagay. Wala siyang tinanggihan sa mga pakiusap nito maski ni isa. Hindi niya gustong biguin ito lalo na sa pinakamasayang araw sa buhay nito. Lamang, may dahilan kung bakit alangan siya noong una na pagbigyan ang pakiusap nito. Dahilang alam niyang alam din ni Alex.

Nakatuon ang atensiyon niya sa mga bulaklak na nakatanim doon. Doon siya dinala ng kanyang mga paa nang maisipan niyang magpahangin sa labas. Kunsabagay, iyon ang paborito niyang lugar sa ancentral house bukod sa silid niya. Gusto niyang naglalagi sa veranda kapag gusto niyang mapag-isa at mag-isip. He was fond of looking at flowers ever since he was a kid. But looking at them right now allowed his mind to travel through time—back to those special times when flowers became the witness of the most wonderful part of his life.

"Ang hilig mo talagang magmukmok. Kung kailan aalis na ako kinabukasan, saka ka pa ganyan. Hindi na ba maaabot iyan dahil sa layo ng nilalakbay?" anang tinig sa likuran niya.

Napakurap siya nang marinig iyon, dahilan upang mapalingon siya. He smiled when he saw his friend-client Joseph Benedict Juller grinning while approaching him. Ito ang una niyang kliyente nang makapasa siya sa board exam ng Civil Engineering at mag-umpisa siyang magtrabaho sa Cervantes Construction and Development Company, ang kompanyang pinamamahalaan ng maternal aunt niyang si Cecille Mercado. Siya ang kinontrata ni Joseph sa pagpapatayo ng isang restaurant sa Los Angeles na pag-aari nito. Sinundan iyon ng ilan pang kontrata mula rito dahil nagustuhan nito diumano ang trabaho niya. Ang latest project nito sa kanya ay ang building na magsisilbing branch ng Special Hearts Publishing o SHP—ang publishing company na pag-aari ng pamilya nito sa Glendale—sa Pilipinas. Regalo daw nito iyon para sa "special someone" nito na babalik na sa Pilipinas.

Till Beyond Eternity - Story Description

Disaster na maituturing ni Relaina ang pagdating ng campus crush na si Allen Anthony Olivarez sa buhay niya-kahit sabihin pa na ito ang kauna-unahang lalaking iba ang impact sa kanya sa simula pa lang. Bigyan ba naman kasi siya nito ng head injury on her first day in school at mariing halik sa mga labi niya on the next. Aba, lintik lang ang walang ganti kaya dalawang suntok sa mukha ang kapalit niyon dito. Muntik na nga niya itong kitilan ng kaligayang masundan pa ang lahi nito, eh. Since then, lagi na lang silang nagka-clash sa tuwing magsasalubong ang mga landas nila. 

  

  Pero napansin niya na may sweet side din pala ito. Nalaman din niya ang fascination nito sa mga bulaklak at iyon ang ginamit nito para mapalapit sa kanya. Songs and flowers-all of which held promises to make her happy-gave way for her heart to beat only for him. Kalaunan, nalaman niya na kaya palagi siya nitong iniinis ay dahil gusto nitong magpapansin sa kanya. In short, matagal na itong may gusto sa kanya. Masaya siya nang sagutin niya ito. She felt that loving him like that would make her happy for eternity-just like his pledge to her one New Year's Eve. Pero may mga tao lang yata talaga na hindi gustong iisang babae lang ang mahalin ni Allen. One event made them hurt each other without knowing it.

  

  But she has no plans of giving him up that easy. Wala iyon sa bokabularyo niya, lalo pa at ipinangako niya na ito lang ang tanging lalaking nanaisin niyang makasama sa buong buhay niya at sa susunod pa. Kailangan lang niyang patunayan iyon dito.